Blog

Dino Zoff: de veteraan die het WK won

Twee keepersgrootheden verjaren vandaag. Sepp Maier is 75 jaar geworden en Dino Zoff alweer 77 jaar. De laatste is aan het woord in de nieuwste FourFourTwo.

We are part of The Trust Project What is it?

Zelfs de grote Gigi Buffon moet wat internationale prestaties betreft zijn meerdere erkennen in Dino Zoff: de Europees kampioen van 1968 leidde zijn ploeg in 1982 op veertigjarige leeftijd naar WK-goud.

"Als kind wilde ik al keeper worden. Op mijn vijfde stond ik onder de lat. Maar ik heb ook al jong een opleiding tot monteur afgemaakt, ik had ook daarin verder kunnen gaan. Omdat je nooit weet hoe het zal lopen, is het goed een alternatief achter de hand te hebben, maar keepen was altijd mijn roeping. Er waren in het begin twijfels over mijn lengte, hoewel ik achteraf weet dat die nooit een probleem is geweest. De geruchten dat Inter en Juventus me om die reden hebben afgewezen, kloppen niet. Ik was in die periode niet opvallend lang, maar omdat ik nog zo jong was, denk ik niet dat dat een rol heeft gespeeld. Ik ben uiteindelijk 1.80 geworden. Als je over de kwaliteiten beschikt, heb je passie nodig om door te breken.

Ik heb sport altijd beschouwd als een geweldig middel voor persoonlijke groei. Ik doe mijn werk met de volste toewijding. Toen ik bij Udinese kwam, besefte ik dat ik wel eens een succesvolle prof zou kunnen worden. Er was nog een lange weg te gaan, en ik was op dat moment nog niet doorgebroken, maar mijn periode in Udine was ontzettend waardevol – ik bewaar er goede herinneringen aan. Ik had een heel goede band met de voorzitter, Dino Bruseschi, die erg op me gesteld was, en de oud-Fiorentina-speler Armando Segato was erg behulpzaam. Ik raakte gewend aan wedstrijden in grote, bomvolle stadions, en daar heb ik veel aan gehad. Als je met regelmaat speelt, word je automatisch volwassen. Je moet wel als je verder wilt komen.

Azzurri

Ik ben de enige Italiaanse speler die zowel Europees als wereldkampioen is. Ik heb vanaf 1968, het jaar waarin we Europees kampioen werden, tot 1983, het jaar na onze WK-zege in Spanje, voor de Azzurri gespeeld. Ik heb het altijd een voorrecht gevonden. Ik kan terugkijken op een prachtige carrière. Het absolute hoogtepunt was het winnen van het WK als aanvoerder van Italië. Zonder enige twijfel. Hoger kun je als voetballer niet reiken. Ik werd daarmee, op mijn veertigste, de oudste speler in een WK-finale ooit. Ik voelde me niet zo oud, en ik bewees nog goed in vorm te zijn, maar je identiteitsbewijs liegt nooit! [Lacht] Alleen het idee al dat je in de WK-finale staat, werkt zo motiverend dat je het beste in jezelf naar boven haalt.

Het keepen is sinds ik in 1961 debuteerde, ontzettend veranderd. Je ziet nu doelmannen die met de bal aan de voet het spel van achteren opbouwen. Op dat aspect van het spel wordt tegenwoordig veel nadruk gelegd, misschien ten koste van de basisvaardigheden zoals vangen en het baas zijn in je strafschopgebied. Ik weet niet of de evolutie zuiver technisch is. Ik hoor soms mensen zeggen: 'Die doelman kan geweldig voetballen!' Ik zou liever horen: 'Die doelman kan geweldig vangen!' Dat is in mijn ogen belangrijker. Ook met voorzetten gaat het tegenwoordig anders. Als een keeper in de zestien uitkomt om een hoge voorzet weg te werken en daarbij geraakt wordt, krijgt hij altijd een vrije trap mee. Dat gebeurde in mijn tijd niet. Je moest wel sterk zijn, want voor het meeste werd niet afgefloten.

Nadat ik was gestopt, ben ik bij Juventus als trainer begonnen. Ik heb elf jaar voor ze gespeeld, van 1972 tot ’83, het was een logische stap. Voetballers zijn doorgaans niet zo met de toekomst bezig, maar als je eenmaal een bepaalde leeftijd bereikt – rond je 35e of 40e – kom je in een mentale dimensie waardoor je alles weer heel anders gaat zien. Waarom er zo weinig keepers trainer worden? Aantallen. Er zijn veel minder keepers dan veldspelers, het verbaast me dus niet dat je dit in het trainerswereldje terugziet. Keepers zien echter meer dingen op het veld gebeuren – ze hebben meer tijd om de verwikkelingen op het veld goed te volgen en de bewegingen van de spelers voor hen te be-studeren. Keepers die de ambitie hebben trainer te worden, zouden daar wel eens voordeel van kunnen hebben."

De monoloog van Dino Zoff is onderdeel van vier verhalen van iconische keepers. Ook Caludio Taffarel, Jan Tomeszewski en John Burridge komen aan het woord in de nieuwe FourFourTwo 2/2019