12 สุดยอดชุดแข่งตลอดกาลของสิงห์บลู

แม้ว่าพวกเขาจะได้ฉายาว่า “เดอะบลู”  แต่พวกเขากลับมีชุดแข่งหลากหลายสีที่น่าสนใจในช่วงหลายๆ ปีมานี้ ซึ่งหลุยส์ มัสซาเรลลา จะพาไปย้อนดูชุดที่ดีที่สุดตลอดกาลของพวกเขากัน… 

ชุดเหย้าฤดูกาล 1984-85

หลังจากที่ทีมชาติฝรั่งเศสคว้าแชมป์ยูโร 84 ได้สำเร็จ เชลซีเองก็กลับมาโลดแล่นบนลีกสูงสุดของอังกฤษอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งนำโดยเหล่าบรรดาดาวรุ่งอย่างแพต เนวิน, เคอร์รี่ ดิ๊กสัน และไนเจล สแปกแมน พร้อมกับชุดแข่งที่สวยงามจากเลอ ค็อก สปอร์ทิฟ (ที่จริงพวกเขาใช้เสื้อของแบรนด์นี้ตั้งแต่ฤดูกาลก่อน โดยมีสายการบินกัฟล์ แอร์เป็นสปอนเซอร์คาดอก)

ด้วยลายขวางพาดบนเสื้อ บวกกับแถบสีแดงที่ชายกางเกง มันบ่งบอกถึงความร้อนแรงของเกมรุกเชลซี ซึ่งพาทีมจบอันดับ 6 พร้อมกับการเข้าถึงรอบรองชนะเลิศฟุตบอลถ้วยได้อย่างดี

คงไม่แปลกถ้าหากจะบอกว่าผู้เล่นบางคนของพวกเขาก็ไม่ได้อยากโชว์ชุดแข่งของตัวเท่าไหร่นัก

ชุดเยือน ฤดูกาล 2013/14

ด้วยเหตุที่สโมสรเกิดการเปลี่ยนแปลงอีกครั้งเนื่องจากฤดูกาลนั้นเป็นฤดูกาลแรกท ี่โชเซ่ มูรินโญ่ เข้ามาคุมทีมเป็นคำรบที่สอง ทำให้ชุดแข่งที่ชุดเยือนของพวกเขาในฤดูกาลนั้นออกแบบได้อย่างมีระดับ โดยมีการใช้สีขาวเป็นหลัก สร้างความถูกอกถูกใจให้กับสาวกอย่างมาก เรียกได้ว่าอาจจะเป็นชุดที่ดีที่สุดในยุคที่มีซัมซุงเป็นสปอนเซอร์คาดอก (ระหว่างปี 2006-15) ก็ว่าได้

ชุดแข่งชุดนี้ถูกใช้เพื่อรำลึกถึง 50 ปีเกมอุ่นเครื่องกับเบนฟิก้า ชุดที่มีตำนานลูกหนังอย่างยูเซบิโอ ซึ่งวันนั้นพวกเขาได้ใส่ชุดประมาณนี้หรือไม่? ไม่แน่ใจ แต่ที่แน่ๆมันเจ๋งมาก แถบสีแดงและน้ำเงินคาดกลางหน้าอกบนเสื้อนั้นมีการจัดวางอย่างลงตัว

ชุดเหย้า ปี 1975-77

ในช่วงยุค 70 ยอดทีมแห่งถิ่นสแตมฟอร์ดฟอร์ด บริดจ์ตกต่ำสุดขีดเนื่องจากพวกเขามีแต่หนี้สิน แฟนบอลหัวรุนแรง รวมถึงต้องหนีตกชั้นด้วย แต่ก็ยังมีเรื่องดีอยู่บ้างซึ่งต้องขอบคุณ เรย์    วิลกิ้นส์

ด้วยผิวสีแทน และการจัดปกเสื้อที่มีสไตล์ กองกลางหนุ่มรายนี้ก้าวขึ้นมาเป็นกัปตันทีมที่อายุน้อยที่สุดของเชลซีและพาทีมเลื่อนชั้นขึ้นมาได้ในปี 1977 พร้อมกับชุดแข่งชุดนี้ ซึ่งให้ความรู้สึกเซ็กซี่แบบแปลกๆ แต่ก็ขาดความน่าสนใจอย่างสิ้นเชิงและไร้รสนิยมที่สุด

เรย์ วิลกิ้นส์ภายใต้ชุดแข่งสีน้ำเงินของเชลซี

เอฟเอ คัพ รอบชิงชนะเลิศ (และนัดรีเพลย์) ปี 1970

การแข่งขันนัดนี้ดุเดือดพอๆ กับความยอดเยี่ยมของตัวมันเอง โดยเกมนัดชิงชนะเลิศเอฟเอคัพ ปี 1970 เรียกได้ว่าเป็นแมตช์คลาสสิคนัดหนึ่ง ซึ่งตัวชุดแข่งนั้น ช็อปเปอร์ แฮร์ริส พร้อมผู้เล่นคนอื่นๆ ใส่เสื้อผ้าที่แมตช์กันอยู่แล้ว แต่ในนัดรีเพลย์ที่พบกับลีดส์ ยูไนเต็ด ของ ดอน เรวี ที่สนามโอลด์ แทร็ฟฟอร์ด ลูกทีมของ เดฟ เซ็กซ์ตัน ยังใส่ชุดที่เท่กว่านั้นได้อีก เมื่อเชลซีสวมชุดแข่งสีน้ำเงินพร้อมกับแถบสีเหลืองมัสตาร์ดด้านข้างของกางเกง ถุงเท้าและบนตราสโมสรแทนที่สีขาวอย่างนัดก่อน ด้านลีดส์ ยูไนเต็ด ในนัดแรกพวกเขาใส่ถุงเท้าน้ำเงิน ก่อนจะพ่ายสิงห์บลูในนัดรีเพลย์ หลังจากที่ ปีเตอร์ ออสกู๊ด พุ่งโหม่งทีมประตูตีเสมอให้กับเชลซีได้สำเร็จ

ชุดเยือน ปี 1992-94

ก่อนหน้าที่เกวิน พีค็อกจะอพยพไปอยู่ที่แคนาดา เขาเคยเป็น 1 ในขุนพลเชลซีที่เจิดจรัสอยู่ในชุดเยือนของทีม แม้ว่าแฟชั่นลวดลายบริเวณปกเสื้อจะไม่ค่อยเป็นที่นิยมในตอนนั้น

หลังจากที่เชลซีมักจะใช้เสื้อแข่งสีขาว-แดงเป็นชุดเยือนมาอย่างยาวนานนับตั้งแต่ก่อนสงครามโลกครั้งที่ 1 ในที่สุดพวกเขาก็ประสบความสำเร็จเสียที ซึ่งต้องขอบคุณความพยายามของแจ็คสัน โพลล็อกในช่วงปลายยุค 80 รวมถึงให้เครดิตกับชุดแข้งสีแดงนี้ด้วย เท่จริงๆ 

อาจจะดูแปลกๆสำหรับแฟนบอลรุ่นหลัง แต่เมื่อก่อนเชลซีเคยใช้ชุดเยือนสีขาว-แดงอย่างเป็นล่ำป็นสัน

ชุดเหย้า ฤดูกาล 2012-13

ชุดเหย้าของสิงห์บลูที่ได้แชมป์ยูโรป้าลีกดูดีมากๆ ยามที่แฟรงค์ แลมพาร์ดสวมไส่ ซึ่งเขาที่มักจะดูแลให้ตัวเองฟิตอยู่เสมอ เพื่อที่จะใส่เสื้อแข่งได้อย่างมั่นใจ คอเสื้อทรงกลมที่ดูพอดี บวกกับการใช้สีทองตรงแถบที่แขน, ตัวหนังสือ และโลโก้ที่ปราศจากสีแดงให้เห็น เรียกได้ว่าชุดนี้เป็นชุดที่ FFT คิดว่าดีที่สุดในศตวรรษที่ผ่านมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งยามที่แลมพาร์ดเป็นผู้สวมใส่

ชุดเยือน ฤดูกาล 1997-98

ชุดแข่งนี้เปรียบเหมือนการสั่งลาสปอนเซอร์ของพวกเขา เพราะเชลซีดูเหมือนจะคิดว่าพวกเขาดีเกินไปสำหรับสปอนเซอร์เชื้อสายอังกฤษ ชุดเยือนของพวกเขาในปีนั้นเป็นสีเหลืองโดยมีแถบสีฟ้าพาดอยุ่บริเวณหน้าอกและแขนเสื้อ ซึ่งดูจะมีคนชื่นชอบจำนวนมาก และชุดนี้นี่เองก็เป็นชุดที่พาพวกเขาคว้าแชมป์ลีกและแชมป์คัพวินเนอร์สคัพได้สำเร็จก่อนจะจบอันดับ 3 ในปีต่อมา โดยในรูปด้านล่างนี้ คือรูปของ จานฟรังโก โซล่า ซึ่งต่อมาได้รับการโหวตให้เป็นผู้เล่นที่ดีที่สุดตลอดกาลของเชลซี

ชุดแข่งนี้ทำให้พวกเขาไม่กลืนหายไปในหิมะ

ชุดเหย้า ยุค 30

ช่วงยุคทศวรรษ 30 คือช่วงเวลาที่ยากลำบากของเชลซี พวกเขาไม่มีเงินที่ผลิตชุดแข่งได้บ่อยๆ เหมือนที่เปลี่ยนกางเกงใน ทำให้แทบจะไม่ได้เปลี่ยนชุดแข่งเลยในช่วงทศวรรษนั้น ซึ่งจริงๆ แล้วมันก็ไม่จำเป็นเท่าไหร่

จอห์น โอแฮร์ โชว์เสื้อแข่งของเชลซีอย่างภูมิใจ

นี่คือเสื้อแข่งสุดคลาสสิคจากยุค 30 กางเกงตัวโคร่งๆ กับเสื้อสีดำที่มีปกใหญ่ๆ ซึ่งในช่วงเปลี่ยนผ่านจากคนรุ่นเก่าไปยังรุ่นใหม่ เชลซีประสบปัญหาในสนามพอสมควรหลังจากที่เลื่อนชั้นขึ้นมาในปี 1930 แต่อย่างไรก็ตามความตกต่ำของเชลซีก็ได้ ฮิวอี้ กัลลาเกอร์ เข้ามาพยุงไว้ได้ โดยแม้ว่ากองหน้ารายนี้จะผ่านจุดที่ดีที่สุดของตัวเองมาแล้ว แต่เขาก็เข้ามาสร้างความเปลี่ยนแปลงให้กับทีมและพาทีมเก็บชัยชนะได้เรื่อยๆ ด้วยความมั่นใจของเขา

ชุดเหย้า ปี 1995-97

สำหรับชุดแข่งนี้อาจจะยังไม่เก่าพอที่จะเรียกว่าชุดเรโทร แต่ก็ไม่ใหม่จนจะเรียกว่าเป็นชุดแฟชั่นสมัยใหม่ได้ มันเหมือนกับว่าเด็กๆ ยุค 90 จะเป็นรุ่นที่อยู่คาบเกี่ยวระหว่างความเปลี่ยนแปลง แต่กระนั้นก็คงจะมีแฟนบอลเพียงไม่กี่คนที่จะลืมชุดนี้ลง เนื่องจากมันเป็นชุดที่พวกเขาใส่และคว้าแชมป์รายการใหญ่ได้เป็นครั้งแรกในรอบ 26 ปี (เอฟเอ คัพ 1997)

นอกจากนั้นตัวอักษรของสปอนเซอร์ที่คาดอก และขอบสีเหลืองบนโลโก้ก็ช่วยให้ชุดแข่งนี้เป็นที่จดจำมากขึ้น ลองจินตนาการดูสิ เมื่อเสื้อตัวนี้ถูกสวมใส่โดยผู้เล่นต่างชาติระดับท็อปของลีกอย่างแดน เปเตรสคู, ฟรองค์ เลอเบิฟ โรแบร์โต้ ดิ มัตเตโอ และ เอ่อ…​โฟรเด้ โกรดาส

ชุดเยือน ปี 1994-96

สิ่งที่ทุกๆ สโมสรคงจะมีเหมือนๆ กัน ก็คือชุดแข่งที่แย่สุดๆ จนคุณไม่มีวันลืม ถ้าหากคุณไม่สามารถทำอะไรให้มันดีได้ ก็จงทำตัวให้เป็นที่จดจำ ซึ่งสำหรับชุดนี้มันใช่มากๆ ด้วยสีส้มและสีเทาของชุด บวกกับสีฟ้าอีกเล็กน้อย รวมทั้งแถบที่หนาๆ พาดไปทุกทิศทาง นอกจากนี้ยังมีคอเสื้อที่ดูไม่สวยเอาเสียเลย ทำให้โลโก้สปอนเซอร์บนหน้าอกเสื้อเหมือนกับโดนทำร้ายเลยทีเดียว ซึ่งแม้แต่รุด กุลลิทเองยังไม่อยากจะได้เลย คงไม่มีอะไรต้องพูดอีก

ไมเคิล ดูเบอร์รี่ดูจะชอบชุดนี้ของเชลซี แต่ จอห์น สเปนเซอร์ คงจะตรงกันข้ามกัน

ชุดเหย้า ปี 1987-89

หลังจากที่ได้สารการบินกัฟล์ แอร์มาคาดหน้าอกให้ 4 ปีก่อนหน้า พวกเขาก็ได้สปอนเซอร์รายใหม่อย่างคอมโมดอร์ อันเป็นแบรนด์ชื่อดังของโลก (ยี่ห้อคอมพิวเตอร์รุ่นคุณพ่อ) โดยมีคอนเซ็ปต์เสื้อลายแบบเพชรคู่ (โลโก้อัมโบรบนเสื้อตารางสี่เหลี่ยมคล้ายๆ เพชร) พร้อมกับสอดแทรกแถบสีแดงไว้ที่คอเสื้อทรงตัววี รวมถึงมีสิงโตสีแดงบริเวณโลโก้ของสโมสรด้วย กระนั้นน่าเสียดายที่ชุดของพวกเขาไม่สามารถช่วยอะไรได้ เมื่อมีอันต้องตกชั้นไปในปี 1988

กอร์แดน ดูรีย์กำลังลงให้แข่งภายใต้เสื้อเชลซี

ชุดผู้รักษาประตู ฤดูกาล 1993-94

คงไม่มีลิสต์ของชุดแข่งยอดเยี่ยมลิสต์ไหนที่จะสมบูรณ์ได้ถ้าหากไม่พูดถึงชุดของชายคนหนึ่งในสนามที่แต่งตัวต่างจากเพื่อนร่วมทีมและคู่แข่ง นับตั้งแต่นายด่านเจ้าของฉายา “แคท” อย่างปีเตอร์ โบเนตติ เจ้าของชุดสีเขียว จนถึงปีเตอร์ เช็คกับชุดสีแสดของเขาช่วงปี 2000-2010 (ตามที่เช็กบอกว่าชุดออกแบบมาเพื่อใช้ข่มขวัญคู่แข่ง) พวกเขาก็มีผู้รักษาประตูฝีมือหลายๆ คนไม่ขาดสาย

But for his all-round look of tracksuit bottoms tucked into socks topped by a multi-coloured shattered glass effect, the honour goes to spring-heeled Russian, Dmitri Kharine, who shipped four goals dressed as described in the 1994 FA Cup Final. Ouch.

More features on FFT.com every day • More Chelsea

Topics