Analysis

เรื่องเบื้องหลัง : 25 หนทางสู่แชมป์ยุโรปจากปากตำนานที่บางข้อคุณต้องอึ้ง

We are part of The Trust Project What is it?

5. อย่าเครียด

ฟิล นีล, ลิเวอร์พูล 1977, 1978, 1987 และ 1984

“ผมผ่านการเล่นนัดชิงชนะเลิศฟุตบอลยุโรปมาแล้ว 5 ครั้งช่วงปี 1977-1985 ผมคิดว่าสิ่งสำคัญในการลงเล่นแมตช์แบบนั้นคือ คุณต้องใจเย็นๆ ย้อนกลับไปก่อนหน้านี้ คุณคงไม่รู้ว่าจะคาดหวังอะไรจากฟุตบอลยุโรป และนั่นมันจะทำให้คุณบ้ามากๆ ผมจำได้ว่าครั้งหนึ่งที่จอร์เจีย เราอยู่ในโรงแรม พร้อมกับมีแฟนๆ ไดนาโม คอยส่งเสียงก่อกวนเราจนนอนไม่หลับถึงตี 4 แต่พวกเราก็ไม่ได้มีใครนำเรื่องนี้มาเป็นข้ออ้างในวันต่อมา พวกเราแค่ตื่นนอน และไปทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด”

“พวกเรามีความคิดที่เหมือนๆ กันเวลาอยู่ในสนาม ไม่ว่าแฟนๆ จะโยนหรือขว้างอะไรมาใส่ พวกเราก็นิ่งๆ และเล่นเกมของเราต่อไป ซึ่งนั่นคือสิ่งที่เราเรียนรู้มาจาก บ็อบ เพรสลีย์ และ โจ ฟาแกน พวกเขาสอนให้เราใจเย็นและเล่นเกมของเรา”

4. ถ้าคุณมั่นใจ ก็ทำเลย

บิเซนเต้ ลิซาราซู, บาเยิร์น มิวนิค 2001

“ตอนที่ผมสังหารจุดโทษในเกมกับวาเลยเซียเมื่อปี 2007 ผมต้องกดควา้กลัวเขาผมเอาไว้อย่างมาก เพราะก่อนหน้านั้นผมเพิ่งยิงพลาดมาในเกมกับอิตาลี(ฟุตบอลโลก 1998) ตอนนั้นผมคิดว่าผมจะไม่ยิงจุดโทษอีกแล้วด้วยซ้ำ ไม่ว่าจะเป็นตอนซ้อม ผมก็ไม่ยิง แต่ไม่รู้ว่าทำไม อยู่ดีๆ ผมก็อยากยิงในนัดชิงแชมป์เปี้ยนส์ลีก ผมแค่รู้สึกว่าผมทำประตูได้ ตอนที่ผมส่งบอลไปกระทบกับตาข่าย มันเป็นความรู้สึกที่ยอดเยี่ยมมากๆ มันทำให้ผมลืมลูกยิงในนัดกับอิตาลีไปเลย”

ผมผ่านการเล่นนัดชิงชนะเลิศฟุตบอลยุโรปมาแล้ว 5 ครั้งช่วงปี 1977-1985 ผมคิดว่าสิ่งสำคัญในการลงเล่นแมตช์แบบนั้นคือ คุณต้องใจเย็นๆ

- ฟิล นีล

3. ซ้อมที่วงเวียน

ปีเตอร์ ชิลตัน, น็อตติ้งแฮม ฟอเรสต์ 1980

“เราไปพักผ่อนกันที่มายอร์ก้าประมาณ 1 อาทิตย์ก่อนที่จะลงเล่นนัดชิงชนะเลิศปี 1980 ลองจินตนาการดูสิ ไม่มีเคอร์ฟิว ไม่มีกฏอะไรทั้งนั้น ผมได้ไปดำน้ำเล่นอยู่ที่ทะเล แต่ก็มีซ้อมบ้างเล็กๆ น้อยๆ ในสวนของโรงแรม และนั่นทำให้เราถูกไล่ออกจากที่พัก ขณะที่ตอนที่เราไปมาดริด ปีเตอร์ เทย์เลอร์ ผู้ช่วยผู้จัดการทีมบอกผมว่า ที่นี่มีสนามซ้อมที่ดีมากๆ แต่พื้นสนามอาจจะแข็งไปหน่อย และสิ่งที่ผมก็ทำให้ผมถึงกับอึ้ง สนามที่เขาหมายถึงนั้นหมายถึงวงเวียนใจกลางเมืองที่มีหญ้าอยู่รอบๆ  มันเป็นที่ๆ ค่อนข่างเงียบ แต่ก็มีรถผ่านไปผ่านมา พวกเขามักจะบีบแตรทักทายเราเสมอ”

2. รวมกันเป็นหนึ่ง

ฟิล เนวิลล์, แมนฯ ยู 1999

“เราคือทีมที่มีสปิริตสูงมากๆ เวลาที่เราทำประตูได้ คุณมักจะเห็นบรรดาตัวสำรองข้างสนามวิ่งมาดีใจกับเรา ซึ่งถ้าเวลาใครสักคนยิ่งเข้า แล้วทุกคนในทีมยืนขึ้นแล้ววิ่งมาดีใจกับคุณ นั้นคือสิ่งที่พิเศษมากๆ เลยละ”

1. อย่าสนใจชื่อเสียง

ปีเตอร์ ไวท์, แอสตัน วิลล่า 1982

“ถ้าตอนนั้นเราดูรายชื่อของบาเยิร์น แล้วเทียบกับทีมของเรา บางทีเราอาจจะหนีกลับบ้านไปแล้วก็ได้แต่เราก็ไม่ได้ทำ รอน เซาน์เดอร์ กุนซือในตอนนั้น คือคนธรรมดาๆ สำหรับเรา แถมอย่าลืมว่าเขายังออกไปในตอนที่เราผ่านเข้ารอบก่อนรองชนะเลิศแล้วด้วย ขณะที่ โทนี บาร์ตัน ก็เช่นกัน”

“ความจริงที่ว่า บาเยิร์น ได้แชมป์ถึง 13 ครั้งแล้วในปี 1982 และยังมีนักเตะชั้นยอดอย่าง คาร์ล ไฮน์ รุมเมนิคเก้ หรือ พอล บริตเนอร์ อีก ถ้าพูดกันตรงๆ ก็คือ คงไม่มีใครคิดว่าพวกเราจะชนะได้ แต่เราก็ไม่สนใจเรื่องนั้น เราเดินออกไปในสนามก่อนเกม โบกมือให้แฟนๆ  ครอบครัว คนรักที่มาที่สนาม

“พวกเขาคงคิดว่าเราเป็นเหมือนนักท่องเที่ยวยังไงยังงั้น ในตอนที่สิ้นเสียงนกหวัดหมดการแข่งขัน ผมไม่เคยเห็นกลุ่มคนที่ผิดหวังขนาดนี้มาก่อน ผมเดินไปจับมือกับ พอล บริตเนอร์ เขานั่งอยู่กลางสนาม พยักหน้าให้ผม รุมเมนิกเก้คือคนเดียวที่ดูจะรับความพ่ายแพ้ได้ ไม่มีใครเชื่อเรื่องที่เกิดขึ้น สื่อต่างๆ ของเยอรมันก็ไม่เชื่อ แถมสื่ออังกฤษเอง ผมก็ไม่แน่ใจว่าพวกเขาเชื่อหรือป่าว่ามันเกิดขึ้นจริงๆ