ความงามที่ถูกมองข้าม : 10 สุดยอดประตูในพรีเมียร์ลีกที่ไม่ค่อยมีใครพูดถึง

เซ็บ สแต็ฟฟอร์ด-บลอร์ ขอยกประตูที่เบิร์กแคมป์ยิงใส่นิวคาสเซิ่ล และดิ คานิโอยิงใส่วิมเบิลดันขึ้นไปเก็บบนหิ้งไว้ก่อนเพื่อนำเสนอลูกยิงสุดงามที่ควรได้รับการพูดถึงมากกว่านี้

1. สตีฟ ฟร็อกแก็ตต์ (โคเวนทรี พบ เอฟเวอร์ตัน, 1998)

“นี่คือประตูแรกของเขากับโคเวนทรี แล้วลูกต่อๆ ไปจะยิงได้สวยกว่านี้อีกมั๊ย”

ไม่ได้แล้วล่ะ มาร์ติน ไทเลอร์

เหตุใดประตูนี้ถึงแทบไม่มีให้เห็นทางโทรทัศน์ในอังกฤษกันนะ คงไม่มีใครรู้ได้ แต่ยังไงมันก็จะเป็นลูกยิงในศึกพรีเมียร์ลีกไปชั่วกาลนานอยู่ดี เราอาจชอบดูเทคนิคอันพริ้วไหวหรือจังหวะการต่อเกมที่มันสะใจ แต่ลึกๆ แล้วเราต่างก็อยากเห็นลูกยิงโหดๆ แรงๆ กันทั้งนั้นแหละ และนี่ก็คือลูกยิงที่ว่า บอลพุ่งเร็วเป็นจรวดเข้าสู่ก้นตาข่ายชนิดที่ใครไปขวางมีสิทธิ์ตายได้

Froggatt's goal at 0.45

2. ร็อด วอลเลซ (ลีดส์ พบ ท็อตแน่ม, 1994)

ลูกนี้ไม่ใช่แค่ไม่ค่อยถูกพูดถึง แต่น่าจะถึงขั้นถูกลืมเลยมากกว่า

จริงๆ วอลเลซน่าจะคว้ารางวัลประตูยอดเยี่ยมแห่งฤดูกาล 1993/94 ไปเลยด้วยซ้ำสำหรับการโซโล่เดี่ยวสุดพริ้วครั้งนี้ แต่ประตูนี้ก็ต้องยอมพ่ายแพ้ต่อกระแสนิยมในยุคนั้น พรีเมียร์ลีกช่วงเวลานั้นโน้มเอียงไปทางคอนเซ็ปต์อะไรที่นัวๆ คลุมเครือมากกว่าจะเป็นความงามระดับเพชรยอดมงกุฎอย่างทุกวันนี้เช่นประตูที่โกลโชว์เหวอ, กราฟฟิคแย่ๆ ของสกายสปอร์ตส์ และชุดเยือนเห่ยๆ จากท็อตแน่มที่ได้แรงบันดาลใจจาก Space Invaders

ตัดกลับมาที่ ร็อด วอลเลซ ถ้าไม่พูดถึงเรื่องยุคสมัย นี่แหละสุดยอดความงดงามของฟุตบอล มันสามารถนำไปเทียบกับประตูอันโด่งดังของ จอร์จ เวอาห์ ที่ยิงใส่เวโรน่าในปี 1996 ซึ่งอาจจะสวยกว่าด้วยซ้ำไปเพราะเส้นทางไปสู่ประตูนี้ของวอลเลซคดเคี้ยวกว่า ในขณะที่จังหวะจบนั้นก็เนียนตาอย่างไม่น่าเชื่อ

“ผมได้บอลในแดนของตัวเอง...เอ่อ...แล้วก็เลี้ยงผ่านผู้เล่น 2-3 คน...แล้วบอลก็โค้งเข้าประตู”

ใช่ๆ คุณทำได้จริงๆ ร็อดนี่ย์

3. เปาโล ดิ คานิโอ (เวสต์แฮม พบ เชลซี, 2003)

หากจะมีประตูไหนสามารถหักล้างกับซิสเซอร์คิกใส่วิมเบิลดันของดิ คานิโอแล้วล่ะก็ คงต้องเป็นประตูที่สวยจนลูกอื่นๆ ที่เขาซัลโวได้ในแผ่นดินอังกฤษนั้นดูธรรมดาไปเลย นานครั้งจริงๆ ที่ฟุตบอลเมืองผู้ดีจะได้เห็นความประจวบเหมาะอันสมบูรณ์ไปหมดทั้งสมดุล, จังหวะ และเทคนิค

แต่นี่แหละคืออีกมุมหนึ่งของเขา จะมีประตูไหนอีกที่โชว์ให้เห็นวิญญาณเพชฌฆาตอันแพรวพราวของดิ คานิโอ ได้เจ๋งกว่านี้  นี่คือจินตนาการในสนามของเขาและอาจจะเป็นตัวอย่างความปราดเปรื่องของเจ้าตัวด้วย ดิ คานิโอทำเรื่องน่าทึ่งในเกมลูกหนังได้มากมาย แต่เขาก็เป็นผู้เล่นอวดดีที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวซึ่งหมายจะเปลี่ยนเกมด้วยวิธีที่คนอื่นทำไม่ได้ด้วย

พรสวรรค์ของเขาทำให้ตัวเองเป็นนักเตะที่น่าดูชม แต่จริงๆ แล้วหัวจิตหัวใจของชายคนนี้ต่างหากที่ทำให้มันยิ่งยืนยาว