มากกว่าฟุตบอล : “ไวท์ ฮาร์ท เลน” สังเวียนศักดิ์สิทธิ์ในใจแฟนสเปอร์ส

White Hart Lane

ร็อบ ไวท์ บุตรชายของตำนานท็อตแนม กล่าวถึงความพิเศษของสนามฟุตบอลที่ช่วยให้เขาหาความเกี่ยวข้องระหว่างตัวเองกับคุณพ่อเจอ

เดอะ เลน กับ ผม นั้นต้องย้อนเวลากลับไปนานมาก ไวท์ ฮาร์ท เลน กับ ผม ต้องย้อนเวลากลับไปตั้งแต่ก่อนผมลืมตาดูโลกเสียอีก

ผมขออธิบายแบบนี้ ย้อนกลับไปเมื่อเดือนตุลาคม ปี 1959 นักเตะหนุ่มขี้อายแต่เปี่ยมไปด้วยพรสวรรค์อย่าง จอห์น ไวท์ ย้ายมาเล่นในถิ่นไวท์ ฮาร์ท เลน เขาเพิ่งถูก บิล นิโคลัส ซื้อตัวมาจากฟัลเคิร์ก ทีมในสก็อตแลนด์ ด้วยค่าตัว 20,000 ปอนด์

ตลอดเวลา 5 ปีหลังจากนั้น จอห์น ไวท์ พ่อของผมและเพื่อนร่วมทีมท็อตแนมกลายเป็นหนึ่งในทีมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ฟุตบอล

กุนซือสเปอร์สตั้งความหวังว่า จอห์น ไวท์ จะเป็นจิ๊กซอว์ตัวสุดท้ายของทีม สันชาตญาณของบิลยังแม่นยำเสมอ ตลอดเวลา 5 ปีหลังจากนั้น จอห์น ไวท์ พ่อของผมและเพื่อนร่วมทีมท็อตแนมกลายเป็นหนึ่งในทีมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ฟุตบอล พวกเขาคว้าแชมป์ลีกและเอฟเอ คัพ ในปี 1961 จากนั้นกลายเป็นสโมสรแรกจากอังกฤษที่ได้ชูถ้วยยุโรปกับการซิวแชมป์ยูฟ่า คัพ วินเนอร์ส คัพ ในปี 1963

Tottenham

ผู้ช่วยของบิลในช่วงเวลาแห่งความสำเร็จนั้นคือ แฮร์รี อีแวนส์ คุณตาของผม ในฤดูกาลแรกพ่อของผมต้องเข้ากรมฝึกทหาร ดังนั้นเขาจึงต้องเดินทางลงมาจากเบอร์วิคเพื่อลงแข่งทุกสุดสัปดาห์ ปกติแล้วสโมสรจะจัดเตรียมที่พักไว้ให้กับเขา ทว่าในเดือนสิงหาคม ปี 1960 สโมสรกลับลืมจองห้องพักไว้ให้

แฮร์รี อีแวนส์ จึงยื่นมือเข้าช่วยด้วยการชวนเขามานอนพักที่บ้านของตัวเองและครอบครัว แม่ของผมที่กำลังเข้าสู่ช่วงวัยรุ่นตอนปลายกล่าวว่า “มันเป็น 2 คืนที่มีความหมาย แต่เราไม่มีทางผลักไสเขาออกไป” ก่อนทั้งคู่จะได้เป็นสามีภรรยากันในเวลาต่อมา

อแมนด้า พี่สาวของผมเกิดในเดือนกุมภาพันธ์ ปี 1962 และผมเกิดในเดือนมกราคม ปี 1964 แฟนบอลสเปอร์สตั้งสมญานามให้พ่อของผมว่าว่า “The Ghost of White Hart Lane” จากทักษะการเลี้ยงบอลชนิดหาตัวจับยากราวกับเป็นผีไร้ตัวตนในเขตโทษ แต่น่าเศร้าที่เขาต้องมาเสียชีวิตจากการถูกฟ้าผ่าระหว่างเล่นกอล์ฟในเดือนกรกฎาคม ปี 1964

John White

พลังของเดอะเลน

ผมอายุเพียง 6 ขวบ ตอนพ่อเสียชีวิต ความทรงจำของผมที่มีต่อตัวเขาจึงไม่ชัดเจน นั่นคือเหตุผลที่ ไวท์ ฮาร์ท เลน คือสถานที่สุดพิเศษสำหรับผมเสมอมา ที่นี่มีความสำคัญต่อผมมาก นี่คือที่ที่เขากับเพื่อนร่วมทีมทำผลงานแบบสุดกำลังและสร้างความบันเทิงให้กับแฟนบอลหลายหมื่นคน ที่นี่เป็นสถานที่สิงสถิตของเหล่าฮีโรสโมสรไปตลอดกาล และที่นี่ยังเป็นที่ที่ตำนานถูกสร้างขึ้นและ
โชคชะตาถูกขิลิต

ผมโตขึ้นมาโดยเอาแต่อ่านเรื่องราวเกี่ยวกับช่วงเวลาที่ยิ่งใหญ่ของทีมในตอนนั้นนับครั้งไม่ถ้วน เอาแต่ดูภาพที่สวยงามจากหนังสือพิมพ์ นั่นช่วยให้ผมสร้าง‘The Ghost’ในแบบของตัวเองขึ้นมา

ช่วงต้นปี 1970 ตอนนั้นผมอายุ 5 หรือ 6 ปีนี่ล่ะ เราได้รับตั๋วชมเกม จากสโมสรซึ่งเป็นอภินันทนาการสำหรับครอบครัวของนักเตะ และแม่ก็พาผมไปดูเกมที่ ไวท์ ฮาร์ท เลน อยู่หลายครั้ง

ผมยังจำได้ชัดเจนว่าผมนั่งอยู่ข้างหลังบนอัฒจันทร์ไม้ฝั่งเวสต์สแตนด์ ผมหลงใหลเสียงเชียร์ที่ดังกระหึ่มในสนาม ภาพและกลิ่นเฉพาะตัวของแฟนบอลผู้ชายที่สูบไปป์และซิกการ์ สิ่งเหล่านี้ทำให้ผมรู้สึกผ่อนคลายและคุ้นเคยแบบแปลกๆจนบางครั้งคิดว่าที่นี่คือที่ไหน ทำไมฟุตบอลจึงฝังลึกอยู่ในดีเอ็นเอของผมขนาดนี้

อย่างไรก็ดี สำหรับผมแล้วสิ่งที่ดีที่สุดกับการไป ไวท์ ฮาร์ท เลน ในตอนนั้นคือ ห้องพักดื่มน้ำชาของภรรยานักเตะที่อยู่ด้านหลังอัฒจันทร์ฝั่งเวสต์สแตนด์ นอกจากมันมี”จีน”ชาที่มีรสชาตินุ่มลิ้นสำหรับผู้หญิงที่สุด, แซนวิช, เค้ก และ น้ำส้มคั้น แล้ว ที่นี่ยังมองเห็นวิวที่สวยที่สุดอย่างที่จอดรถของนักเตะและเจ้าหนาที่ของสเปอร์ส รถจากัวร์, ฟอร์ด, ไทรอัม และ รถสปอร์ตที่น่าตื่นตาตื่นใจหลายรุ่นจอดต่อกันหลายแถว นั่นคือสวรรค์ของเด็กอายุ 6 ขวบ ฟุตบอล, เค้ก และ รถ เด็กผู้ชายยังต้องการอะไรมากว่านี้อีกล่ะ?

ความหมายของเดอะเลน

ผมคิดว่าการที่ ไวท์ ฮาร์ท เลน กำลังถูกรื้อถอน ทำให้พวกเราหลายคนเริ่มชื่นชมความหมายที่แท้จริงของมันและความสำคัญที่มันมีต่อชีวิตของพวกเรา

ตลอดระยะเวลาเกือบ 50 ปีจนถึงตอนนี้ ผมผ่านช่วงชีวิตทั้งขาขึ้นและขาลง ความเกี่ยวข้องระหว่างตัวผมกับ ไวท์ ฮาร์ท เลน ไม่ได้เด่นชัดอย่างที่ผมชอบเสมอ

ผมคิดว่าการที่ ไวท์ ฮาร์ท เลน กำลังถูกรื้อถอน ทำให้พวกเราหลายคนเริ่มชื่นชมความหมายที่แท้จริงของมันและความสำคัญที่มันมีต่อชีวิตของพวกเรา แน่นอนมันต้องมีบางคนที่บอกว่ามันเป็นแค่อิฐ, บล็อกคอนกรีต และคานที่เป็นสนิม แต่สิ่งสำคัญคือมันคืออิฐของเรา, บล็อคคอนกรีตของเรา และคานที่เป็นสนิมของเรา พวกเราหลายคนรู้สึกลึกซึ้งกว่านี้มาก มันเหมือนกับการรับรู้ถึงจิตวิญญาณ

White Hart Lane

ใน ”The Ghost of White Hart Lane” หนังสืออัตชีวประวัติของพ่อผม ซึ่ง ผม กับ จูลี เวลช์ ร่วมกันเขียน ผมพูดถึงการเติมเต็มความรู้สึกพิเศษ โดยเฉพาะในค่ำคืนที่มีการแข่งขันที่ไวท์ ฮาร์ท เลน ว่า “เมื่อฟ้ามืดลงที่ไวท์ ฮาร์ท เลน มีเงาดำมากมายปรากฎขึ้น และมันเหมือนกับเป็นพิธีกรรมทางศาสนา-บทสวดของวิญญาณ”

สำหรับผมแล้ว มันมีความสำคัญเหมือนกับที่ผมจินตนาการถึงชนเผ่าโบราณที่ถูกฝังอยู่ในหลุมศพบนพื้นดิน บางครั้งผมมองขึ้นไปจากที่นั่งของตัวเอง มองขึ้นไปในกลุ่มก้อนเมฆ และเห็นเหมือนภาพวาดซึ่งเป็นใบหน้าของฮีโร่คนแล้วคนเล่า ทั้ง บิล, แดนนี, ปีเตอร์, บ็อบบี้, เดฟ, จอห์น และทุกคนกำลังเอาใจช่วยเราตามหาความสำเร็จอยู่เงียบๆ

ไวท์ ฮาร์ท เลน สำหรับผมจึงเป็นสถานที่ที่มีความเกี่ยวข้องที่พิเศษมากๆ ผมสงสัยว่าหลายคนคงรู้สึกแบบเดียวกัน มันคือโบสถ์ของเรา ไม่สิ มันเป็นมากกว่าโบสถ์ มันคือบ้านของเรา และมันจะเป็นบ้านที่เราคิดถึง

ติดตามอ่านสารคดีฟุตบอลสดใหม่ได้ทุกวันที่ FourFourTwo Thailand