Analysis

มุมที่แสนเศร้า : เจาะด้านมืดของชีวิตนักเตะต่างชาติในอาเซียน

ขณะที่นักเตะต่างชาติมากมายเข้ามาสร้างสีสัน สร้างผลงานจนกลายเป็นตำนานของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แต่ก็มีอีกหลายรายซึ่งเป็นที่จดจำด้วยเหตุผลที่ไม่สมควร หรือบางครั้งถึงขนาดถูกลืมเลือนด้วยซ้ำ

We are part of The Trust Project What is it?

* คำเตือน ภาษาที่ใช้มีความรุนแรง

น่าเศร้าที่เขาไม่ได้เป็นเหยื่อเพียงคนเดียวของเรื่องนี้ เมื่อกามาร่าก็เป็นอีกคนที่เสียชีวิตจากอาการหัวใจวาย แถมอดีตต้นสังกัดในอินโดนีเซียถึง 2 ทีมยังค้างค่าเหนื่อยจนไม่มีเงินค่ารักษา

แม้เราชาวอาเซียนจะจดจำนักเตะอย่าง ไมเคิ่ล เอสเซียง หรือ ร็อบบี้ ฟาวเลอร์ ได้ขึ้นใจ แต่ก็มีอีกหลายคนที่ไม่ควรถูกลืมเลือน เพราะหลายคนต้องมาจบชีวิตลงที่นี่จากการจัดการอย่างไม่เป็นมืออาชีพบ้าง การเมืองบ้าง หรือแม้กระทั่งการคอร์รัปชั่นที่เกิดขึ้นในหลายๆ ประเทศบนภูมิภาคนี้

5 ปีผ่านไป เรื่องราวสะเทือนใจของ โซโลมอน เบกองดู, เซกู กามาร่า, ดีเอโก้ เมนดิเอต้า, บรูโน่ ซานโดนาร์ดี้ และ วิลสัน เมเน เวยินมี่ คงจะเลือนหายไปในความทรงจำแล้ว พวกเขาทั้ง 5 ล้วนเป็นแข้งต่างชาติที่จากบ้าน จากครอบครัวเพื่อตามหาความฝันและชื่อเสียง แต่นอกจากทุกสิ่งจะไม่เป็นไปอย่างที่หวังแล้ว พวกเขายังต้องกลับบ้านด้วยการอยู่ในกล่องสี่เหลี่ยมที่เรียกว่า โลงศพ อีกด้วย

เริ่มด้วยการเสียชีวิตของนักเตะชาวปารากวัยอย่างเมนดิเอต้าเมื่อปี 2012 ซึ่งกลายเป็นที่สนใจของคอบอลทั่วโลก

เพราะเขาไม่มีเงินค่ารักษาตัวในโรคที่สามารถหายขาดได้ จากการที่ เปริส โซโล สโมสรต้นสังกัดในประเทศอินโดนีเซียเบี้ยวค่าจ้าง จน ฟิฟโปร เอเชีย หรือสหภาพนักเตะในทวีปเอเชียประณามว่าเรื่องนี้ถือเป็นความละอายของวงการฟุตบอล

น่าเศร้าที่เขาไม่ได้เป็นเหยื่อเพียงคนเดียวของเรื่องนี้ เมื่อกามาร่าก็เป็นอีกคนที่เสียชีวิตจากอาการหัวใจวาย แถมอดีตต้นสังกัดในอินโดนีเซียถึง 2 ทีมยังค้างค่าเหนื่อยจนไม่มีเงินค่ารักษา ถือเป็นเรื่องที่ไม่ว่าใครก็ยอมรับทำใจลำบาก

ต่อที่เคสของเบกองดู มีรายงานว่าเจ้าตัวจำต้องไปเล่นบอลเดินสายเพื่อหาเงินมาใช้จ่าย หลังต้นสังกัดที่อินโดนีเซียไม่ยอมจ่ายค่าเหนื่อยให้ ก่อนจะเสียชีวิตไปอีกราย เช่นเดียวกับซานโดนาร์ดี้ ซึ่งเสียชีวิตจากการติดเชื้อระหว่างการต่อสู้เพื่อเรียกร้องค่าจ้างที่ควรได้… และก็เป็นอีกครั้งที่เรื่องเกิดในอินโดนีเซีย

ส่วนกรณีของเวยินมี่ กองหน้าวัย 25 ปีจากไนจีเรียนั้นต่างออกไป เมื่อเขาหมดสติระหว่างการลงเล่นให้ เปรกประ เอฟซี สโมสรในกัมพูชาเมื่อปี 2010 และเสียชีวิตเพียงไม่กี่อึดใจหลังถึงโรงพยาบาลในพื้นที่

เราสงสัยถึงการเลี้ยงดูนักเตะครับ เราไม่แน่ใจว่าสโมสรได้มีการดูแลทางโภชนาการแก่นักเตะอย่างเหมาะสมหรือไม่ เช่นเดียวกับการรับมือของฝ่ายที่เกี่ยวข้องเมื่อเกิดเหตุการณ์ฉุกเฉิน

เจ้าตัวเปิดเผยในการให้สัมภาษณ์กับสถานีวิทยุของออสเตรเลียหลังการเสียชีวิตของเวยินมี่ว่า “เราสงสัยถึงการเลี้ยงดูนักเตะครับ เราไม่แน่ใจว่าสโมสรได้มีการดูแลทางโภชนาการแก่นักเตะอย่างเหมาะสมหรือไม่ เช่นเดียวกับการรับมือของฝ่ายที่เกี่ยวข้องเมื่อเกิดเหตุการณ์ฉุกเฉิน”

นี่เป็นเพียงบางกรณีที่เป็นข่าวเท่านั้น เพราะยังมีผู้เล่นอีกเป็นจำนวนมากซึ่งต้องยอมรับชะตากรรม ฝึกซ้อมและลงเล่นต่อ ก่อนจำต้องกลับบ้านแบบมือเปล่าเพื่อรักษาศักดิ์ศรีและชีวิตเอาไว้

ซึ่งจากประสบการณ์ทำข่าวฟุตบอลในเอเชียมากกว่า 15 ปี ผู้สื่อข่าวคนนี้ขอยืนยันว่า ได้ยินเรื่องราวลักษณะนี้จากหลากสถานที่ทั่วทั้งทวีปมามากมายเกินนับไหว

ที่น่าเศร้าคือ มีความพยายามน้อยมากในการป้องกันไม่ให้เหล่าเอเยนต์กระหายเลือดชักจูงนักเตะต่างชาติ ซึ่งส่วนใหญ่มาจากทวีปแอฟริกาด้วยสัญญาทดสอบฝีเท้าหรือสัญญาอาชีพ ก่อนจะปล่อยพวกเขาทิ้งไว้เผชิญโชคเพียงลำพัง ซึ่งบ่อยครั้งปัญหาเริ่มต้นจากจุดนี้